Wymagane technologie: JavaScript i FlashPlayer

Aktualności

Podsumowanie sezonu 2016

Podsumowanie sezonu 2016 - od kilku lat nie przeszliśmy przez tak pechowy i nieudany więcej

Nowy nabytek na sezon 2017

Nowy nabytek na sezon 2017 - ogier po Duke of Marmalade więcej

Pierwszy start w sezonie 2016

Starty w bieżącym roku rozpoczynamy od występu w Bratysławie więcej

602 229 300
Wymagane technologie: JavaScript i FlashPlayer

Wyścigi

1. Wyścigi konne w Polsce i na świecie

 

Historia wyścigów konnych

 

Pierwsza, odnotowana przez kroniki wyścigów konnych gonitwa w Polsce odbyła się w 1777 roku, kiedy to klacz Kazimierza Rzewuskiego pokonała konia posła angielskiego Whitwortha. Wyścig ten niewiele miał wspólnego ze współczesnymi gonitwami, gdyż rozegrany był na zwykłej polnej drodze, nie mniej jednak tak właśnie zapoczątkowano przygodę z końmi pełnej krwi w Polsce.

Kolejną ważną datą jest rok 1841 - 20 czerwca rozegrano pierwszy wyścig na Polach Mokotowskich. Ta data uznawana jest za początek wyścigów konnych w Polsce. W tymże roku powołano także Polskie Towarzystwo Wyścigów Konnych. W roku 1880 wprowadzono totalizator organizujący zakłady wzajemne, co w znaczący sposób upowszechniło wyścigi oraz nadało im charakter popularnej formy rozrywki i możliwość obcowania z końmi.

W XIX wieku największe osiągnięcia hodowlane, a tym samym wyścigowe uzyskiwali Ludwik Krasiński, Jan Ursyn Niemcewicz, czy Władysław Wodziński. Koniec tego stulecia to pasmo sukcesów koni pełnej krwi wyhodowanych w Polsce, w tym wielokrotne zwycięstwa na torach w Moskwie i Carskim Siole. Rok 1884 w szczególny sposób zaznaczył się w historii polskich wyścigów. Urodził się, bowiem ogier Ruler, którego imienia gonitwa rozgrywana jest do dziś na torze służewieckim.

W okresie międzywojennym gonitwy rozgrywano na Polu Mokotowskim. W roku 1939 powstał tor wyścigowy na Służewcu, którego architektura i układ przestrzenny pozostały niezmienione do dziś. Tor ten jest jednym z bardziej malowniczych i najlepiej usytuowanych tego typu obiektów w Europie.

W okresie 1946-1990 wyścigi konne w Polsce rozgrywane były na trzech torach w Warszawie, Sopocie i Wrocławiu. Okres ten zaowocował dobrymi wynikami hodowlanymi, popularyzacją wyścigów oraz inwestycjami finansowanymi ze środków państwowych.

Po roku 1990 wyścigi konne przeszły niełatwy okres transformacji, w efekcie którego powstały prywatne praktyki trenerskie, niepaństwowe hodowle, stajnie wyścigowe i kontakty zagraniczne. Trzy istniejące dziś tory wyścigowe zmieniają swój wizerunek.

 

Najważniejsze fakty ze światowej historii wyścigów konnych:

  • 206-210 n.e. - Cesarz rzymski Septimus Severus, który zbudował hipodrom w Bizancjum, urządził wyścigi w Netherby (Yorkshire) dla koni importowanych ze Wschodu oraz dla miejscowych kuców, które chwalił za szybkość.
  • 1540 - W Chester otworzono regularny tor wyścigowy (Roodee). Miasto ofiarowało srebrną kulę dla pierwszego zwycięzcy.
  • 1603-1625 - Król Jakub I, założyciel dynastii Stuartów, kazał założyć stadniny w Cole Park i Hampton Court. Mianował swoim koniuszym - księcia Buckingham. Kupił za 154 £ - Markham Arabian’a.
  • 1660-1685 - Karol II rozbudował Newmarket i uczynił zeń najważniejszy tor w Anglii, w której było już wtedy 12 regularnych torów wyścigowych. Ufundował również King’s Plates z heats, były to pierwsze próby selekcyjne. Sprowadził także ok. 40 klaczy ze wschodu (Royal mares). Król Karol II sam był znakomitym jeźdźcem, jedynym monarchą, który sam brał udział w wyścigach od 1665 roku, gdzie raz nawet zwyciężył.
  • 1715 - Urodził się Flying Childers - pierwszy wybitny koń wyścigowy.
  • 1750-1752 - Utworzenie Jockey Clubu, po szeregu zebrań hodowców i właścicieli w Tatcher House i innych gospodach Londynu i Newmarket. Pierwsza decyzja: waga dla 5 l. koni - 10 stone (1 kamień = 6,35 kg), 6 l. - 11 stone, 7 l. - 12 stone.
  • 1762 - 17 właścicieli zarejestrowało swoje barwy stajenne, od 1784 r. stało się to obowiązkowe.
  • 1764 - Jockey Club ogłosił Rules of Racing (przepisy wyścigowe), które początkowo obowiązywały w Newmarket.
  • 1803 - Pierwszy wyścig przeszkodowy.
  • 1839 - Grand National Steeple Chase w Liverpoolu. Cesarewitch Hcp i Cambridgeshire Hcp.
  • 1897 - Starting gate - maszyna startowa.
  • 1904 - Oficjalnie został zabroniony sztuczny doping koni.
  • 1905 - Wprowadzenie licencji dla trenerów.
  • 1932 - Pierwszy obraz z wyścigów w telewizji.
  • 1970 - Ostatni (na razie) trójkoronowany w Anglii - Nijinsky (wygrał również Irish Derby).
  • 1993 - Powołanie British Horseracing Board.

* - opracowane na podstawie materiałów zawartych na stronie internetowej www.hipodrom.tpi.pl

 

Służewiec, Hipodrom Sopot, Partynice Wrocław.

 

Tor Wyścigów Konnych Służewiec powstał w roku 1939 i do dziś posiada niezmienioną formę architektoniczno-przestrzenną. Jest areną rozgrywanych tu od kwietnia do listopada każdego roku gonitw, ale także ośrodkiem treningowym gromadzącym kilkaset koni.

Tor składa się z owalnej bieżni o długości ok. 2300 m do rozgrywania gonitw płaskich (gonitwy bez przeszkód), oraz bieżni wewnętrznej, na której rozgrywane są gonitwy płotowe (długodystansowe wyścigi z przeszkodami płotowymi). Wzdłuż prostej finiszowej rozciągają się trybuny podzielone na sektory, przy celowniku (mecie) usytuowana jest trzypoziomowa trybuna VIP, a na jej terenie, bary, tarasy widokowe oraz loże właścicielskie i sędziowskie. Do stałych bywalców wyścigów należy wiele znanych postaci życia artystycznego, sportowego i politycznego.

Tuż obok toru usytuowane są budynki stajenne, maneże, szpital weterynaryjny oraz tor treningowy.

Budynki administracyjne położone w bezpośredniej bliskości toru głównego są siedzibą organizatora wyścigów. Na terenie Służewca mieszczą się także biura Polskiego Klubu Wyścigów Konnych oraz stowarzyszeń właścicieli i hodowców koni.

 

Wrocławski tor wyścigowy Partynice jest w dniu dzisiejszym drugim najbardziej aktywnym ośrodkiem wyścigowo-treningowym. W oparciu o umowę z Agencją Nieruchomości Rolnych (m.in. właścicielem kilku stadnin koni) odbywają się tam gonitwy koni półkrwi, a także od kliku ostatnich sezonów koni czystej krwi arabskiej. Nowością wprowadzoną w sezonie 2005 są wyścigi kłusaków współorganizowane przez francuską federację hodowców tej rasy.

 

Sopocki Hipodrom jest trzecim istotnym dla wyścigów konnych miejscem w Polsce. Posiada wyjątkową przedwojenną architekturę (drewniane budynki i trybuny) oraz znakomite położenie w sercu sopockiego kurortu. Układ toru jest podobny do służewieckiego, główna bieżnia liczy 1700 m.

Kilka razy w roku rozgrywane są w Sopocie dwudniowe mityngi. Hipodrom jest także ważnym ośrodkiem sportu jeździeckiego.

 

Organizacja wyścigów, przepisy

 

Nad organizacją wyścigów konnych w Polsce czuwa powołany mocą ustawy Polski Klub Wyścigów Konnych, którego prezesa, na wniosek członków klubu, akceptuje Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Podstawowym zadaniem tej organizacji jest udzielanie licencji na organizowanie wyścigów, czuwanie nad prawidłowością ich rozgrywania, rozwój hodowli i infrastruktury. Zasady rozgrywania gonitw określa regulamin ustalany przez PKWK, potocznie zwany „Prawidłami Wyścigowymi”.

Bezpośrednio za organizację poszczególnych gonitw odpowiedzialni są organizatorzy wyścigów na właściwych sobie torach oraz powołane przez nich komisje techniczne i sędziowskie.

Plan gonitw na sezon ogłaszany jest dla poszczególnych torów w kwietniu każdego roku

i obejmuje listę gonitw, które zostaną rozegrane w poszczególnych dniach wyścigowych określeniem:

  • wieku i płci koni, które mogą stanąć na starcie,
  • dystansu,
  • rodzaju gonitwy,
  • wysokości nagrody za zajęte miejsca,
  • warunków dodatkowych.

 

Stajnia wyścigowa

 

Stajnia wyścigowa jest zarejestrowaną przez PKWK organizacją zajmującą się treningiem koni wyścigowych. Stajnia wyścigowa musi posiadać co najmniej jednego trenera licencjonowanego przez PKWK.

Zadaniem stajni wyścigowej jest zapewnienie przygotowania koni do gonitw w danym sezonie, stała opieka nad własnymi i powierzonymi do treningu końmi.

Stajnia może skupiać konie wielu właścicieli, którzy podejmują decyzje o powierzeniu swoich koni do treningu tej lub innej stajni (trenerowi).

Niezależnie od nazwy stajni, właściciele lub osoby dysponujące końmi wyścigowymi rejestrują swoje barwy wyścigowe (mogące zawierać kolory i napisy) odróżniające ich konie od innych. W trakcie wyścigu dżokej występuje w barwach danego właściciela. Właściciele mogą tworzyć zrzeszenia (tzw. syndykaty). Syndykat może być dzierżawcą lub właścicielem jednego lub więcej koni. W takim przypadku uczestnicy syndykatu dzielą się kosztami utrzymania i nagrodami zgodnie z zapisami umowy syndykatu.

 

Gonitwy i zasady ich rozgrywania

 

Rozgrywanie gonitw wyścigowych ma kilka zasadniczych celów:

 

  • Selekcyjny – polegający na wskazanie na podstawie wyników gonitw, koni o najlepszej dzielności wyścigowej, co zarazem stanowi o ich wartości,
  • Hodowlany – powiązany z selekcyjnym; konie wybitne kierowane są do hodowli w celu przekazywania swych cech,
  • Rozrywkowo-rekreacyjny – wyścigi konne są jedną z bardziej widowiskowych i emocjonujących dyscyplin sportowych. Tory wyścigowe posiadają przygotowane dla widzów trybuny,
  • Komercyjny – zakłady wzajemne stanowią nieodłączny element wyścigów. Każda z osób obecna na wyścigach lub w kolekturze ma możliwość typowania rezultatów gonitw, czemu towarzyszą wygrane. Powstały w ten sposób budżet zasila m.in. pulę nagród.

Wymiar komercyjny to także niejednokrotnie organizowane w dni wyścigowe prezentacje firm, stowarzyszeń np. coroczna gala Business Center Club na torze służewieckim,

  • Reklamowy – arena wyścigowa jest znakomitym miejscem prezentacji zarówno dla hodowców, właścicieli koni, jak i firm, sponsorów współpracujących ze światem wyścigowym.

 

W gonitwach biorą udział konie pełnej krwi angielskiej, czystej krwi arabskiej oraz półkrwi (wyłącznie tor we Wrocławiu), każde oddzielnie dla swoich ras. Największą rolę w wyścigach odgrywają konie pełnej krwi, stąd poniższa prezentacja w głównej mierze dotyczy tej właśnie rasy.

Pierwsze spotkanie z torem ma miejsce w wieku 2 lat, kiedy to rozgrywane są gonitwy na dystansach 1000-1600 m. Kluczowym okresem, jest wiek 3 lat. Dla koni w tym wieku rozgrywane są najważniejsze gonitwy, które decydują o ich dalszej karierze. Tu obowiązujące dystanse to 1200-3200 m. Od wieku trzech lat konie startują w szczególnie widowiskowych gonitwach płotowych, które stały się specjalnością polskich trenerów i polskiej hodowli.

W kolejnych latach w zależności od osiągniętych rezultatów koń kontynuuje karierę w gonitwach dla koni starszych.

Najważniejsze gonitwy rozgrywane w sezonie to:

Letnia, Wiosenna, Próbne, Jaroszówki, Golejewka, St. Leger, Oaks, Derby, Prezesa Rady Ministrów, Rulera, Mokotowska, Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Wielka Warszawska, a także gonitwy płotowe: Wlk. Służewiecka, I Dywizji Kawalerii WP.

Szczegółowe zasady rozgrywania gonitw dostępne są na stronie internetowej PKWK www.pkwk.pl

 

Zakłady wzajemne

 

Począwszy od okresu międzywojennego organizacją zakładów wzajemnych na wyścigach konnych zajmował się Totalizator Sportowy. Na terenie torów wyścigowych oraz w wyznaczonych kolekturach istnieją punkty, przyjmujące zakłady w czterech podstawowych typach:

  • Zwycięzca, tzw. „z góry” tj. wytypowanie zwycięzcy danej gonitwy,
  • Porządek tj. wytypowanie dwóch pierwszych koni w gonitwie, w dowolnej kolejności
  • Trójka tj. wytypowanie trzech koni w gonitwie, które zajmą trzy pierwsze miejsca w określonej kolejności
  • Czwórka tj. wytypowanie czterech koni w gonitwie, które zajmą cztery pierwsze miejsca w określonej kolejności
  • Kwinta tj. wytypowanie zwycięzców pięciu kolejnych gonitw

 

Podstawowa wartość zakładu to 2 PLN.

Od sezonu 2008 organizację wyścigów i obsługę zakładów przejęła firma Totalizator Sportowy ( www.torsluzewiec.pl)

 

Środowisko wyścigowe

 

Emocje, piękno rywalizujących koni, posmak gamblingu oraz obcowanie z tymi pięknymi zwierzętami, a także prestiż z nimi związany skupiają wokół wyścigów wiele osób ze świata polityki, biznesu, sportu oraz ze środowisk artystycznych. Częstymi gośćmi na torach wyścigowych są ludzie znani na co dzień z pierwszych stron gazet.

Właściciele koni wyścigowych, sympatycy wyścigów to dobrze sytuowane osoby, odznaczające się pasją, wchodzące w skład środowisk opiniotwórczych i decyzyjnych.

 

2. Trening koni wyścigowych, udział w gonitwach

 

Zasady treningu

 

Koń wyścigowy pełnej krwi rozpoczyna przygotowania do startów w wieku niespełna dwóch lat. W zimie poprzedzającej jego pierwszy sezon wyścigowy jest „zajeżdżany” to znaczy przyzwyczajany do jeźdźca i siodła. Ten etap zajmuje z reguły ok. 1 miesiąc. Kolejnym krokiem jest rozpoczęcie pracy wytrzymałościowej. Polega ona na codziennej pracy z koniem prowadzonym różnymi chodami i na różnych dystansach. Etap ten zajmuje kilka miesięcy. Po dojściu konia do zadowalającej formy rozpoczyna się etap pracy szybkościowej polegającej na przeplataniu pracy wytrzymałościowej z tzw. galopami, które przeprowadza się na specjalnie przygotowanej nawierzchni (najlepiej na torze wyścigowym). Ta praca służy wyrobieniu oraz ocenie szybkości konia oraz wzmocnieniu instynktu współzawodnictwa.

Konie trzyletnie i starsze trenowane są wg. podobnego cyklu z pominięciem zajeżdżania. Trening odbywa się w stałej współpracy z lekarzem weterynarii.

Prawidłowy trening polega na dostosowaniu jego intensywności, dystansów i częstotliwości do możliwości i predyspozycji konia. Każdy wymaga indywidualnego podejścia trenera.

Bezpośredni udział w zajęciach treningowych z koniem biorą udział trener i przeszkoleni jeźdźcy treningowi.

 

Dobór i pozyskiwanie koni do treningu

 

O sukcesie trenera nie stanowią wyłącznie jego umiejętności i zaangażowanie. Nie mniejsze znaczenie ma stawka koni, z którymi pracuje.

Prawidłowy dobór koni polega na wyselekcjonowaniu ich na podstawie rodowodu (cechy przekazywane genetycznie), eksterieru (prawidłowości budowy), stanu zdrowia, utrzymania, cech motorycznych, charakteru. W przypadku koni powierzonych przez właścicieli, trener służy radą i pomocą w ich doborze.

Źródłem pozyskiwania koni są aukcje, na których odbywają się licytacje oraz hodowle prywatne i państwowe, .

Formą pozyskania konia jest zakup (własność lub współwłasność) lub dzierżawa.

 

Transport

 

Ze względu na różną lokalizację stadnin, torów wyścigowych niezbędne jest zapewnienie koniom specjalistycznego transportu. Stajnia wyścigowa „Bohema” posiada zestaw (samochód terenowy + dwukonna przyczepa) do przewozu koni.

Transport taki wymaga szczególnych umiejętności oraz w przypadku przewozu na wyścig zachowania odpowiedniego rozłożenia w czasie.

 

Zapis, gonitwa, nagrody

 

Do zadań trenera należy dobór gonitw dla poszczególnych koni. Z wyprzedzeniem ok. dwóch tygodni dokonuje się tzw. zapisu, czyli zgłoszenia konia do gonitwy z uwzględnieniem wymogów stawianych przez organizatora. Cykl doboru gonitw, który ma bardzo duży wpływ na całokształt wyników konia w sezonie wyścigowym nazywa się maneżowaniem.

Trener dobiera dżokeja. Z reguły trenerzy współpracują na stałe z grupą kilku dżokejów.

Przed gonitwą konie eksponowane są publiczności, w tym czasie trener ustala z dżokejem strategię dla danej gonitwy. Po prezentacji konie wyprowadzane są na tor, gdzie odbywają przed trybuną honorową tzw. forkenter (galop próbny), następnie kierują się do maszyny startowej.

Gonitwa rozpoczyna się po sygnale sędziego startera i otwarciu bramek maszyny startowej. O zajętych miejscach decyduje kolejność przekroczenia celownika (mety).

W sezonie 2011 pierwsze pięć koni zajmowało miejsca płatne. Pule nagród (suma do podziału pomiędzy miejsca I-V) w zależności od poziomu gonitwy kształtowały się od 4.200 do ok. 112.000 zł. Od sezonu 2011 wprowadzono także premie hodowlane promujące dodatkowo rodzimą hodowlę koni.

 

Aukcje koni wyścigowych

 

Nie mniej istotnym elementem przychodowym dla właścicieli koni wyścigowych jest wartość możliwa do uzyskania przy odsprzedaży konia w najlepszym momencie jego kariery. Temu celowi służą m.in. aukcje koni wyścigowych. Zasada w tym przypadku jest bardzo prosta – im lepsze wyniki konia w sezonie i większe wygrane, tym potencjalna jego wartość jest wyższa.

 

Przybliżone koszty treningu

 

W skład kosztów związanych z treningiem konia wyścigowego wchodzą:

Wyżywienie – pasze specjalistyczne, owies, siano, preparaty, witaminy

Utrzymanie – budynki, media, słoma, personel

Transport – dowozy na treningi i wyścigi

Jeździec treningowy (jeźdźcy treningowi)

Sprzęt – siodła, tranzelki i inne

Weterynarz

Podkuwacz

Dochód trenera

 

3. Uwagi końcowe

 

Mamy nadzieję, że materiał ten przybliży Państwu tematykę wyścigów konnych. ©Wszelkie prawa zastrzeżone. Żadna część niniejszego materiału nie może być powielana lub rozpowszechniana bez zgody SW „Bohema”.